2012/01/20

තුටු


මේ කුළින් බරිත වූ කලුම කලු අහස යට
දෑස් නැති සේම දිසි හාත්පස අඳුර මැද
යදම් බැඳ විලඟු ලූ දෙපා අත් රිදුම් විඳ
හුන් කලක් තිබුණි මට සිපිරි අවකාශයක

මතුදාක පැතු සේම හිරු කිරණ දකිනු රිසි
මගේ සිත ඉවසුවෙමි සි‍යල් කරදර පෙරලි
හෙට දිනේ මල් සුවඳ විඳින්නට සිතු සිතැඟි
වෙනුවෙනුයි පෙර දිනේ පිළිගත්තෙ කටු කැරළි

දාහයෙන් කඳුළැලින් පෙඟී සිටි අළුයමක
සිහින් ගීයකින් සිත පිරී ගොස් හදිසියෙම
උදා අරුණෝදෙ පිදු සිහිල් සුළඟක් සමඟ
විවර වී ඇත මගේ සිර කුටියෙ අගුළු දොර

තිබු ලෙසින් සිතිවිලී සොඳුරු සිහිනෙක වෙලී
නිදහසේ තටු ගසා ඉගිල යමි යලි යලී
‍ජීවිතේ ගං තෙරේ නොනිමි රැළි තුල ගිලී
සතුටු බස් කෑගසා පිහින යමි සැලි සැලී

කවරෙකුට කිසිදාක සිතින් නොම දී නිගා
තුටු මුවින් ගිලිහෙනා සිනා රැකගමි සදා
දැවි දැවී කැරකෙනා ලෝවේ නොම හිඳ නිදා
සිසිල් වැසි පොදක් වන්නෙමි දනන් සනහනා

2012 ජනවාරි

2 comments:

  1. niyamai
    thawa thawa lassana nirmana karanna apita balanna.mama subapathanawa

    ReplyDelete

කල් ඇත්නම් අදහසක් ලියා යන්න!