2014/06/16

එකෝමත් එක රටක්


ජාතීන් කිහිපයකට බෙදිලා මිනිස්සු ජීවත් වෙන එකමත් එක රටක් තියෙනවා! මේ රටේ මිනිස්සුන්ට කවදාවත් හොඳ කරන්න බැරි ලෙඩක් තියෙනවා! ලෙඩේ මොකද්ද කියලා මං කියන්නේ නෑ! ඔන්න ඉතින් මේ රටේ ජාතීන්ගෙන්, වැඩියෙන්ම මිනිස්සු පිරිසක් ඉන්න ජාතියට එක පාරට හැදෙනවා, අර කලින් කිව්ව, රටම පීඩා විඳින ලෙඩේ අතුරු ආබාධයක්! ඒකේ ප්‍රතිඵලයක් විදිහට ඒ මහා ජාතියේ ඉන්න අර හොඳ කරන්න බැරි ලෙඩේ උග්‍රම විදිහට හැදුණු පිරිස එකතු වෙලා තෝරාගන්නා ලද සුළු ජාතියකට විරුද්ධව වලියක් පටං ගන්නවා! වලියක් කිව්වට එසේ මෙසේ එකක් නෙවෙයි! අම්මලා, තාත්තලා, නංගිලා,මල්ලිලා, දුවලා, පුතාලා කියලා බලන්නේ නැතුව කපලා කොටලා ගිණි තියලා මරන තරම් ලොකු වලියක්! ඉතින් ඒ සුළු ජාතියේත් ඉන්නවානේ අර ලෙඩේ උග්‍ර වෙච්චි පිරිසක්! ඒ අයත් වැඩේ අතාරින්නේ නෑ! පුලුවන් විදිහට එයාලත් වලිය කන්ටිනියු කරනවා! ඔන්න ඔය අස්සේ, මේ වලිය දිහා බලං ඉන්නවා, කොස් ඇට බාවලා රජ වෙන්න ඉන්න සෙට් එකක්! උන් ටික එකතු වෙලා තැටිය රත් වෙච්චි වෙලාවේ රොටිය පුච්චගන්නයි ට්‍රයි කරන්නේ! අර සුළු ජාතියේ ඉන්න හොඳටම පීඩාවට පත් වෙච්ච පොරවල් ටිකක් අල්ලගෙන, උන්ගේ මොල වලට විස එන්නත් කරලා, අතට දෙනවා තුවක්කුවක්! අපිව මරං කන්න එන මහ ජාතිය හැඳිගාවලා මේ රට අපි අල්ලගමු කියලා! වලියෙන් පස්සේ උතුර දකුණ මාරු වෙලා ඉන්න අසරණයෝ ටික තුවක්කු උස්සං ගිහින් යුද්ධ කරනවා මෙලෝ හසරක් නැතුව! යුද්දෙත් ටික ටික දියුණු වෙනවා! දෙපැත්තෙම අහිංසකයෝ දහස් ගාණක් අමු අමුවේ මැරෙනවා! ඔන්න ඔහොම අවුරුදු 10ක් නෙවෙයි, 20ක් 30ක් ජයටම යුද්ධෙ යද්දි, මහා ජාතියෙන් පහල වෙන මහා රජතුමෙක් යුද්ධේ දක්ෂ විදිහට කරලා ජය ගන්නවා! ඒ කිව්වේ අර කොස් ඇට බාවන සෙට් එක සුන්නද්ධූලි කරලා දානවා! ඕං රටම ප්‍රීතිගෝසාවෙන් ඇළලී යනවා! අවුරුදු ගානක් තිස්සේ වැගිරුණු ලේ දහරා වේලෙනවා! සංසුන් රටකට ඉර පායනවා!

ටික දවසක් ගත වෙනවා! යුද්ධේ තිබුණ කාලේ සාමයට ආදරේ කරපු මහා ජාතියේ මිනිස්සු කල්පනා කරන්න පටං ගන්නවා මෙන්න මෙහෙම! "හ්ම්.. ඒ කාලේ කොයි තරම් නම් ත්‍රාසජනකද! කොයිතරම් රසවත් දේවල් අහන්න ලැබුනද යුධ පිටියේ තොරතුරු වලින්"! රටේ මිනිස්සුන්ට වස පාලුවක් දැනෙන්න ගන්නවා! සාංකාවක් දැනෙන්න ගන්නවා! අනේ ආයෙත් යුද්ධයක් ආවොත් කොයි තරම් පිනක්ද කියලා හිතෙන්න ගන්නවා! ඔන්න ඔය පස්චාත් යුධ සාංකාව සංසිඳවනු පිණිස අසමසම චරිත පහල වෙනවා! වීර වදන් රැව්පිලි රැව්දෙනවා! කොටින්ම කිව්වොත්, මහා ජාතියේ සරුවාංගෙම මයිල් කෙලිං වෙනවා ඒ ටෝක්ස් වලින්! මේ උද්වේගකර මයිල් කෙලින්වීමත් සමඟම මහා ජාතියට එක පාරට හැදෙනවා, අර කලින් කිව්ව, රටම පීඩා විඳින ලෙඩේ අතුරු ආබාධය! ඒකේ ප්‍රතිඵලයක් විදිහට ඒ මහා ජාතියේ ඉන්න අර හොඳ කරන්න බැරි ලෙඩේ උග්‍රම විදිහට හැදුණු පිරිස එකතු වෙලා තෝරාගන්නා ලද සුළු ජාතියකට විරුද්ධව වලියක් පටං ගන්නවා! වලියක් කිව්වට එසේ මෙසේ එකක් නෙවෙයි! අම්මලා, තාත්තලා, නංගිලා,මල්ලිලා, දුවලා, පුතාලා කියලා බලන්නේ නැතුව කපලා කොටලා ගිණි තියලා මරන තරම් ලොකු වලියක්! ඉතින් ඒ සුළු ජාතියේත් ඉන්නවානේ අර ලෙඩේ උග්‍ර වෙච්චි පිරිසක්! ඒ අයත් වැඩේ අතාරින්නේ නෑ! පුලුවන් විදිහට එයාලත් වලිය කන්ටිනියු කරනවා! ඔන්න ඔය අස්සේ, මේ වලිය දිහා බලං ඉන්නවා, කොස් ඇට බාවලා රජ වෙන්න ඉන්න සෙට් එකක්! උන් ටික එකතු වෙලා තැටිය රත් වෙච්චි වෙලාවේ රොටිය පුච්චගන්නයි ට්‍රයි කරන්නේ! අර සුළු ජාතියේ ඉන්න හොඳටම පීඩාවට පත් වෙච්ච පොරවල් ටිකක් අල්ලගෙන, උන්ගේ මොල වලට විස එන්නත් කරලා, අතට දෙනවා තුවක්කුවක්! අපිව මරං කන්න එන මහ ජාතිය හැඳිගාවලා මේ රට අපි අල්ලගමු කියලා! වලියෙන් පස්සේ උතුර දකුණ මාරු වෙලා ඉන්න අසරණයෝ ටික තුවක්කු උස්සං ගිහින් යුද්ධ කරනවා මෙලෝ හසරක් නැතුව! යුද්දෙත් ටික ටික දියුණු වෙනවා! දෙපැත්තෙම අහිංසකයෝ දහස් ගාණක් අමු අමුවේ මැරෙනවා! ඔන්න ඔහොම අවුරුදු 30ක් නෙවෙයි, 40ක් 50ක් ජයටම යුද්ධෙ යද්දි, මහා ජාතියෙන් පහල වෙන මහා රජතුමෙක් යුද්ධේ දක්ෂ විදිහට කරලා ජය ගන්නවා! ඒ කිව්වේ අර කොස් ඇට බාවන සෙට් එක සුන්නද්ධූලි කරලා දානවා! ඕං රටම ප්‍රීතිගෝසාවෙන් ඇළලී යනවා! අවුරුදු ගානක් තිස්සේ වැගිරුණු ලේ දහරා වේලෙනවා! සංසුන් රටකට ඉර පායනවා!

ටික දවසක් ගත වෙනවා! යුද්ධේ තිබුණ කාලේ සාමයට ආදරේ කරපු මහා ජාතියේ මිනිස්සු කල්පනා කරන්න පටං ගන්නවා මෙන්න මෙහෙම! "හ්ම්.. ඒ කාලේ කොයි තරම් නම් ත්‍රාසජනකද! කොයිතරම් රසවත් දේවල් අහන්න ලැබුනද යුධ පිටියේ තොරතුරු වලින්"! රටේ මිනිස්සුන්ට වස පාලුවක් දැනෙන්න ගන්නවා! සාංකාවක් දැනෙන්න ගන්නවා! අනේ ආයෙත් යුද්ධයක් ආවොත් කොයි තරම් පිනක්ද කියලා හිතෙන්න ගන්නවා! ඔන්න ඔය පස්චාත් යුධ සාංකාව සංසිඳවනු පිණිස අසමසම චරිත පහල වෙනවා! වීර වදන් රැව්පිලි රැව්දෙනවා! කොටින්ම කිව්වොත්, මහා ජාතියේ සරුවාංගෙම මයිල් කෙලිං වෙනවා ඒ ටෝක්ස් වලින්! මේ උද්වේගකර මයිල් කෙලින්වීමත් සමඟම මහා ජාතියට එක පාරට හැදෙනවා, අර කලින් කිව්ව, රටම පීඩා විඳින ලෙඩේ අතුරු ආබාධය! ඒකේ ප්‍රතිඵලයක් විදිහට ඒ මහා ජාතියේ ඉන්න අර හොඳ කරන්න බැරි ලෙඩේ උග්‍රම විදිහට හැදුණු පිරිස එකතු වෙලා තෝරාගන්නා ලද සුළු ජාතියකට විරුද්ධව වලියක් පටං ගන්නවා! වලියක් කිව්වට එසේ මෙසේ එකක් නෙවෙයි! අම්මලා, තාත්තලා, නංගිලා,මල්ලිලා, දුවලා, පුතාලා කියලා බලන්නේ නැතුව කපලා කොටලා ගිණි තියලා මරන තරම් ලොකු වලියක්! ඉතින් ඒ සුළු ජාතියේත් ඉන්නවානේ අර ලෙඩේ උග්‍ර වෙච්චි පිරිසක්! ඒ අයත් වැඩේ අතාරින්නේ නෑ! පුලුවන් විදිහට එයාලත් වලිය කන්ටිනියු කරනවා! ඔන්න ඔය අස්සේ, මේ වලිය දිහා බලං ඉන්නවා, කොස් ඇට බාවලා රජ වෙන්න ඉන්න සෙට් එකක්! උන් ටික එකතු වෙලා තැටිය රත් වෙච්චි වෙලාවේ රොටිය පුච්චගන්නයි ට්‍රයි කරන්නේ! අර සුළු ජාතියේ ඉන්න හොඳටම පීඩාවට පත් වෙච්ච පොරවල් ටිකක් අල්ලගෙන, උන්ගේ මොල වලට විස එන්නත් කරලා, අතට දෙනවා තුවක්කුවක්! අපිව මරං කන්න එන මහ ජාතිය හැඳිගාවලා මේ රට අපි අල්ලගමු කියලා! වලියෙන් පස්සේ උතුර දකුණ මාරු වෙලා ඉන්න අසරණයෝ ටික තුවක්කු උස්සං ගිහින් යුද්ධ කරනවා මෙලෝ හසරක් නැතුව! යුද්දෙත් ටික ටික දියුණු වෙනවා! දෙපැත්තෙම අහිංසකයෝ දහස් ගාණක් අමු අමුවේ මැරෙනවා! ඔන්න ඔහොම අවුරුදු 50ක් නෙවෙයි, 60ක් 70ක් ජයටම යුද්ධෙ යද්දි, මහා ජාතියෙන් පහල වෙන මහා රජතුමෙක් යුද්ධේ දක්ෂ විදිහට කරලා ජය ගන්නවා! ඒ කිව්වේ අර කොස් ඇට බාවන සෙට් එක සුන්නද්ධූලි කරලා දානවා! ඕං රටම ප්‍රීතිගෝසාවෙන් ඇළලී යනවා! අවුරුදු ගානක් තිස්සේ වැගිරුණු ලේ දහරා වේලෙනවා! සංසුන් රටකට ඉර පායනවා!

ටික දවසක් ගත වෙනවා! යුද්ධේ තිබුණ කාලේ සාමයට ආදරේ කරපු මහා ජාතියේ මිනිස්සු කල්පනා කරන්න පටං ගන්නවා මෙන්න මෙහෙම! "හ්ම්.. ඒ කාලේ කොයි තරම් නම් ත්‍රාසජනකද! කොයිතරම් රසවත් දේවල් අහන්න ලැබුනද යුධ පිටියේ තොරතුරු වලින්"! රටේ මිනිස්සුන්ට වස පාලුවක් දැනෙන්න ගන්නවා! සාංකාවක් දැනෙන්න ගන්නවා! අනේ ආයෙත් යුද්ධයක් ආවොත් කොයි තරම් පිනක්ද කියලා හිතෙන්න ගන්නවා! ඔන්න ඔය පස්චාත් යුධ සාංකාව සංසිඳවනු පිණිස අසමසම චරිත පහල වෙනවා! වීර වදන් රැව්පිලි රැව්දෙනවා! කොටින්ම කිව්වොත්, මහා ජාතියේ සරුවාංගෙම මයිල් කෙලිං වෙනවා ඒ ටෝක්ස් වලින්! මේ උද්වේගකර මයිල් කෙලින්වීමත් සමඟම මහා ජාතියට එක පාරට හැදෙනවා, අර කලින් කිව්ව, රටම පීඩා විඳින ලෙඩේ අතුරු ආබාධය! ඒකේ ප්‍රතිඵලයක් විදිහට ඒ මහා ජාතියේ ඉන්න අර හොඳ කරන්න බැරි ලෙඩේ උග්‍රම විදිහට හැදුණු පිරිස එකතු වෙලා තෝරාගන්නා ලද සුළු ජාතියකට විරුද්ධව වලියක් පටං ගන්නවා! වලියක් කිව්වට එසේ මෙසේ එකක් නෙවෙයි! අම්මලා, තාත්තලා, නංගිලා,මල්ලිලා, දුවලා, පුතාලා කියලා බලන්නේ නැතුව කපලා කොටලා ගිණි තියලා මරන තරම් ලොකු වලියක්! ඉතින් ඒ සුළු ජාතියේත් ඉන්නවානේ අර ලෙඩේ උග්‍ර වෙච්චි පිරිසක්! ඒ අයත් වැඩේ අතාරින්නේ නෑ! පුලුවන් විදිහට එයාලත් වලිය කන්ටිනියු කරනවා! ඔන්න ඔය අස්සේ, මේ වලිය දිහා බලං ඉන්නවා, කොස් ඇට බාවලා රජ වෙන්න ඉන්න සෙට් එකක්! උන් ටික එකතු වෙලා තැටිය රත් වෙච්චි වෙලාවේ රොටිය පුච්චගන්නයි ට්‍රයි කරන්නේ! අර සුළු ජාතියේ ඉන්න හොඳටම පීඩාවට පත් වෙච්ච පොරවල් ටිකක් අල්ලගෙන, උන්ගේ මොල වලට විස එන්නත් කරලා, අතට දෙනවා තුවක්කුවක්! අපිව මරං කන්න එන මහ ජාතිය හැඳිගාවලා මේ රට අපි අල්ලගමු කියලා! වලියෙන් පස්සේ උතුර දකුණ මාරු වෙලා ඉන්න අසරණයෝ ටික තුවක්කු උස්සං ගිහින් යුද්ධ කරනවා මෙලෝ හසරක් නැතුව! යුද්දෙත් ටික ටික දියුණු වෙනවා! දෙපැත්තෙම අහිංසකයෝ දහස් ගාණක් අමු අමුවේ මැරෙනවා! ඔන්න ඔහොම අවුරුදු 70ක් නෙවෙයි, 80ක් 90ක් ජයටම යුද්ධෙ යද්දි, මහා ජාතියෙන් පහල වෙන මහා රජතුමෙක් යුද්ධේ දක්ෂ විදිහට කරලා ජය ගන්නවා! ඒ කිව්වේ අර කොස් ඇට බාවන සෙට් එක සුන්නද්ධූලි කරලා දානවා! ඕං රටම ප්‍රීතිගෝසාවෙන් ඇළලී යනවා! අවුරුදු ගානක් තිස්සේ වැගිරුණු ලේ දහරා වේලෙනවා! සංසුන් රටකට ඉර පායනවා!
Cont.... >>
සහන් පද්මසංඛ පීරිස් 
THЕ SAHAN © 2014

4 comments:

  1. ආයෙමත් එ විනාශය කරගන්න තමයි මිනිස්සු දගලන්නේ...

    ReplyDelete
  2. ආපහු පරණ අතීතයට මිනිස්සු යන්නද මන්දා හදන්නේ..

    ReplyDelete
  3. මිනිස්සු ඉන්නෙ පිස්සු තදවෙලා... හැමෝම නෙවී බහුතරයක්... කරන්න දෙයක් හිතා ගන්න බෑ... ඒ හිංද අර හරක පස්සෙ යන පැටව් වගේ උම්බෑ කිය කිය යනව... උං දන්නෙ නෑ කෙලවෙන්නෙ උංට නෙවී ඉස්සරහට රට බාර ගන්න ඉන්න උංගෙ දරුවන්ට කියල...
    බුද්ධාගම කියල එකක් ඉක්මණටම ලංකාවෙන් තුරන් වෙනව...

    ReplyDelete
  4. නිම නොවන කතාවක්.

    ReplyDelete

කල් ඇත්නම් අදහසක් ලියා යන්න!