2017/02/14

වැලන්ටයින් අද ය


හුඟක් දේ වැඩි මිලට
විකිණෙනා දවස ය
ඇතැම් දේ විකිණෙන්න
ඇරඹෙනා දවස ය
වසර ගණනක සුවඳ
මගහැරෙන දවස ය
රැක්ක, රැක්කෙව්ව දෑ
බිම වැටෙන දවස ය
අරමුණක් නැති දිනක්
මෙච්චරක් නපුරු ය
කවුරු කීවත් කනට
නෑසෙනා දවස ය
අද
ජපානෙට වඩා මෙහෙ
කොඩි දමන දවස ය

සහන් පද්මසංඛ පීරිස්
(THE SAHAN)

2016/11/03

හවස් වැසි


වතුර වාගෙම
රිද්මයට ඇදහැලෙන ප්‍රේමය..
පොළව වාගෙම
ප්‍රේමයට තෙත් කෙරෙන හෘදය..

ජීවිතයකට

අවැසිවන්නෙම
මෙන්න මේ වගෙ 
හවස් වැසි නොවෙ ද?

හැමදාම දාහයට හුරු කෙරුව

හවස සුමටැති කෙරෙන..
සිපුම් හඬ අහස්තල
ගුගුරුවා එළි මවන..
මෙන්න මේ වගෙ 
හවස් වැසි නොවෙ ද?

මගේ තනි ජීවිතේ

වැස්සකින් පොඟවන්න
ඉක්මනින් පැමිණෙන්න..
යෙහෙළියේ ඇත්තටම පවසන්න..
ජීවිතයකට
අවැසිවන්නෙම
මෙන්න මේ වගෙ 
හවස් වැසි නොවෙ ද?

සහන් පද්මසංඛ පීරිස්
2016 නොවැම්බර් 01

2016/08/24

මතකයන් තියෙන්නේ කොහි ද?


හිතවත,
මතකයන් තියෙන්නේ කොහි ද?
හිත ඇතුලෙ විතරයි ද?

දිනක් මම එකින් එක

අයෙක් දුන් සිහිවටන අතින් ගෙන
එකට ගොඩ ගසා ගිණි තැබූයෙමි

පෑන් සළකුණු බොඳව
පැන්සල් අකුරු මැකුණ
ටිකක් කහ ගැසුණු කොල
මත ලියැවි කවි දහස් ගණනක් ද
ගින්නටම හෙලූයෙමි

දින පොත් ද හතරක්
පින්තූර හත අටක්
අතගගා බල බලා
සිපින්නට ඉල්ලගත්
පිරුණු කෙස් මලු දෙකක්
එගින්නට දැමූවෙමි

හිතවත,
සදාකල් දැවේ යැයි සිතූව ද
සදාකල් දැවෙන ගින්දර කොයිද?

අළු පොදක් තබා ගිණි නිවෙනකොට
හැදුණි හිස්තැන් ගොඩක්
මතක පටියෙහි මැකුණු තැන් ගොඩක්

එහෙමනම් හිතවත,
මතකයන් තිබී ඇත්තේ හිතෙහි විතරම ද?
නැහැ නේද?


සහන් පද්මසංඛ පීරිස්
2015 සැප්තැම්බර් 30

2016/07/17

නීල තටාකය

මේ නීල තටාකය
නුඹ නොවෙ ද?

ඇබිති මල් උඩුකුරුව
පා කෙරුව
සිඟිති ඉඩ තබා දිය
රැළි කෙරුව
මේ නීල තටාකය
නුඹ නොවෙ ද?

හැමුව රළු කුණාටුවකට හසුව
උණුව තිව් හිතෙහි සුව දුක ඇසුව
හමුව පා සඟළ රිදවුම් නැසුව
නිමුව ගිණි නුඹයි සැම සුව මුසුව

එසේ නම් පිය සොඳුර
මේ නීල තටාකය
නුඹ නොවෙ ද?

ඉපිද ඇති නේක කිවියරු පබඳ
කවි ද පරදන සෙනෙහෙ දී ළමැද
කිමිද නුඹ තුළ සිසිළ විඳ නිබඳ
කිම ද මා විඳින පෙර පින සබඳ

යළි යළි ද
මා නුඹෙන් අහන්නෙම
මේ නීල තටාකය
නුඹ නොවෙ ද?

සහන් පද්මසංඛ පීරිස්
2016.07.11

2016/05/08

අතින් ඇණයකුත් අරගෙන එන්ට


ප්‍රේමයක් හැදෙන්නෙම
හදක් මත කෙනෙක් හද තබනකොට
විරහවක් මැවෙන්නෙම
හදක් තැබු තැනෙන් බිම වැටෙනකොට

හදක් නොම වැටෙන්නට
පෙමත් වැඩි කරන්නට
හදක් මත හදක් තැබු තැනක් වෙත
සිහින් ඇණයකුත් ගෙන ගැසූ විට
ටිකක් රිදුනමුත් එය දරා හිත
පෙමින් බැඳලමින් හුන් අයත් ඇත

නමුත් හද උයන් මැද
ඇණත් ගලවන් වැටෙන
ගිලන් හදවතුත් ඇති අයත් ඇත

එහෙව් තැන්වල පෙමක පරවෙච්ච
පෙතිත් තියෙනව විටෙක නොදිරච්ච
නැවුම් විරහවක රොඩු තැවරිච්ච
ඇණත් ගැසු හද තනිව තනිවෙච්ච

කලක් ගත වී ගිය ද
තවත් බැහැ කියා රිදවා ගන්ට
කලින් ගැසු ඇණත් අමුණා ගත්ත
බියෙන් ගල් ගැසී ගුල් තුළ නින්ද
මැදත් රිදවගත් නෙක අයත් ඇත

එහෙත් ඔය නොයෙක් දෙස බලං හිඳ
සරත් කල අහස් තලය මෙන් සිත
කලල් නැති දෙයින් පුරවමින් සොඳ
ඇණත් ගලවගත් හදවතුත් ඇත

ඉතින් මගෙ පෙමින් නැහැවී ඉන්ට
රිසින් සිටින බැව් පෙන්වා දෙන්ට
වෙතින් මගෙ හදින් නොවැටී ඉන්ට
අතින් ඇණයකුත් අරගෙන එන්ට


සහන් පද්මසංඛ පීරිස්
2015 සැප්තැම්බර් 01

2015/11/08

ඔබ වහන්සේට සුබ ගමන්!!

ශ්‍රී ලාංකීය සිවුරුකාරයින් පිළිබඳව මා තුළ ඇති ආකල්පය ඉතාමත් අයහපත් එකකි. ඇතැමුන් එළිපිට කුණුහරප කියා දඟලති. අන්‍යාගමිකයික් කපා කොටා දමන්නට අනුබල දෙති. ඇතැමුන් බඩුකාරයින් ය. තවත් අය කොලුකාරයන් ය. තවත් සමහර අය බේබද්දන් ය. කට පිහගන්නේ ද සිවුරෙනි. තව බොහෝ දෙනාගේ කොණ්ඩා රැවුළු, චර්යා, හැසිරීම් සියල්ල දැක අවසානයේ ලාංකීය සිවුරුකාරයින් පිළිබඳ මා තුළ ඇත්තේ අසූචි අප්‍රසන්න බවකි.

එහෙත් මාදුළුවාවේ සෝභිත නම කියද්දී මට හැමවිටම දැණුනේ සිවුරුකාරයෙක් ගැන නොව භික්ෂුවක් ගැන යි. මම උන්වහන්සේව නොහඳුනමි. මා උන්වහන්සේ ගැන දන්නේ ද ඔබ මෙන්ම ජනමාධ්‍ය ඔස්සේම පමණි.

සෝභිත හිමි පිළිබඳ මාගේ ප්‍රථම මතකය ඇත්තේ රූපවාහිනිය ඔස්සේ විකාශය වූ ධර්ම සාකච්ඡාවක් පිළිබඳවයි. වර්තමාන සිවුරුකාරයින් බණ කියනා අයුරුද මහත් සේ අප්‍රසන්න වූ යුගයක යි සෝභිත හිමි සහභාගී වූ ඉහත කී දහම් දෙසුම මා දුටුවේ. එය මීට අවුරුදු කිහිපයකට පෙර එළැඹි වෙසක් පොහෝ දිනෙක ස්වර්ණවාහිනී නාළිකාව සංවිධානය කළ විශේෂ වැඩසටහනක් වූ අතර එය විකාශය වූයේ කුසිනාරාවේ සිට යි.

බුදුන්වහන්සේගේ පරිනිර්වාණය එම ධර්ම සාකච්ඡාවේ මාතෘකාව විය. සෝභිත හිමි උන්වහන්සේටම ආවේනික වූ ශෛලියෙන් බුද්ධ පරිනිර්වාණය පිළිබඳ කතාව කියන්නට විය. නිර්ආගමික අදහස් ඇති මාගේ දෙනෙත් ද එය අසා සිටියදී තෙත් වන්නට වූයේ උන්වහන්සේ එය කොයි තරම් සංවේදී ලෙස පැවසුවේද යන්න ඔප්පු කරමිනි.

බොහෝ සිවුරුකාරයින් ධර්ම දේශණා අතරතුර ගොන් ජෝක්ස් දමයි. ද්වීඅර්ථ ඇති කුණුහරප කියයි. ධර්ම ශ්‍රාවකයින්ට කුණු ආතල් දෙයි. නමුත් සෝභිත හිමිගේ දහම් දෙසුම් තුළ මා එවැන්නක් කිසි දිනෙක දැක නැත.

ජාතික ප්‍රශ්ණවල දී සිවුරුකාරයින්ගේ මැදිහත් වීම ද නොගැලපෙන සුළුය. අප රටේ ජාතික ප්‍රශ්ණවල දී මැදිහත්වන බොහෝ දෙනා ආවේගයෙන් කතාකරන, ආවේගයෙන් හැසිරෙන, නිළ නොවන හමුදාවක් ලෙස හඳුන්වාගන්නා සිවුරු පැළඳගත් මී හරකුන් ය. ඇතැමුන් හරකුන් වෙනුවෙන් ගිණිතබාගෙන සියදිවි නසාගන්නා හරකුන් ය.

නමුත් මෙරට තීරණාත්මක ජාතික වෙනසක් සඳහා මූලිකත්වය ගත් සෝභිත හිමියන්ගේ හැසිරීම, කතා විලාශය හෝ මැදිහත් වීම කිසි දිනෙක චීවරයට නොගැලපෙන්නක් වූයේ නැත. අද දින යහපාලකයින් පිළිබඳ කුමන විවේචන ඇතත් පසුගිය ජනපතිවරණ ප්‍රතිඵලයෙන් රටට ලැබුණේ අනාගත විනාශයක වැලකීමකි.

මෙන්න මේ කාරණා නිසා මගේ හිත තුළ සෝභිත හිමිට ඉතා ඇල්මක් පැවතිණි. මෙලොව බොහෝ කල් වෙසෙන්නේ යහපත් මිනිසුන් නොව අයහපත් මිනිසුන් ය. ඇතැම් විට එයට හේතුව එකම දුක් ගෝලයක් වූ ලෝකයෙහි වැඩිපුර කාලයක් වාසය කිරීම යනු වැඩි කාලයක් දුක් විඳීමට සිදුවීම විය හැක. 

ආගමික නායකයෙකු මියගිය විට මා කිසි දිනෙක ඒ වෙනුවෙන් පෝස්ට් දමා කහ කොඩි ෂෙයා කොට නැත. එහෙත් මම අද එය කරමි.

මාදුළුවාවේ සෝභිත හිමියනි, ඔබ වහන්සේට සුබ ගමන්!!
_________________________
සහන් පද්මසංඛ පීරිස් 
THE SAHAN​ © 2015 නොවැම්බර් 08

2015/07/03

දේදුනු පෙරහන්



හමුව ඇගෙ සිත පෙමක රැඳි වග සිහිනයෙක රූසිරි මවා
අදහගන්නට සැබෑවක් වග නොහැකි තුටු සිත පිරවුවා
බිය ඇතත් හිත තුල මහත් එය වසා පෙම් බස් මිමිණුවා
වෙනස් බැඳුමන් බැඳෙනු නොහැකි ද දෙදෙනගෙම හද විමසුවා

ඉවසගන්නට පෙමක වෙනසක් නොහැකි වුණු ගල් කැට පවා
ඇගේ සියුමැළි සුමුදු නළලත රුධිර තිලකය තැවරුවා
හදිසියෙම දුර ඇමෙරිකාවෙන් දේදුන්න මෙහෙ පෑයුවා
පළමු ගල ගැසු සරණපාලත් මුහුණුපොත උගෙ සැරසුවා

දුටුවමුදු ඒ සොඳුරු දේදුනු පෑයු මහ මුහුදින් එහා
තවම ඉක්මන් නොවී හිටපන් සඟවගෙන ඔය පෙම මහා
නොම බලන් දේදුනු පෙරන් සවිකරන් ඉන්නා උන් දිහා
මුහුණුපොත බිතු යටින් හමනා දුගඳ පැතිරෙන වහ වහා

සහන් පද්මසංඛ පීරිස්​
THЕ SAHAN​
2015.06.30

2015/06/21

සුබ වේවා මචං!


2009 සිට මම ෆේස්බුකේ කවි ලියමි. ඒ දිනවල ලියූ කවි දෙස බලන්නටත් මට දැන් ලැජ්ජා ය. 2010 සහ 2011 ආසන්න කාලය ෆේස්බුකේ ගත කළ සොඳුරුම වකවානුව යි. අද මා කුමන හෝ ජාතියක කවියෙකු ලෙසින් කවුරුන් හෝ අයෙකු හඳුණාගනී නම්, මා පෙර කී සොඳුරු වකවානුව තුළ මා ෆේස්බුක් ඇසුරෙහි කියැවූ කවි, ඉගෙන ගත් දෑ ආදිය ඊ්ට බොහෝ උපකාරී වන්නට ඇත.

ෆේස්බුක් කවියෙකු ලෙස, ෆේස්බුක් කවිකමම මා හට බොහෝ දේ අහිමි කෙරුවේ ය. ඒවායින් සමහරකට කිසි දා මිලක් නියම කළ නොහැක. නමුදු ඒ අහිමිවීම් සමූහයම මට තවත් මිල කළ නොහැකි දෑ ගෙනැවිත් දෙන්නට සමත් විය. ඉතින් ඒ අතින් බැලූ විට, ෆේස්බුක් කවිකම මා හට බොහෝ විපර්යාස සිදු කර ඇත. අද සිට අතීතය ගැන කල්පනා කරද්දී ඒ විපර්යාස පිළිබඳ හිතට දැනෙන්නේ යම් ආකාරයක සතුටකි.

පෙර කී සොඳුරු යුගයෙහි ෆේස්බුක් කවීන් සිටියේ මතක තබාගත හැකි  ගණනකි. දැන් නම් මෙහි සිටින හැමෙකාම කවියන් ය. එදිනෙදා කතා කරන දෙබසක් ගෙන, එහි වචන කැඩීම පමණක් සිදු කර ලියන රචනාකරුවන් ද කවියන් ය. බස්සීගේ නිර්වචනයෙන් කිවහොත් ඒවා "පහළට කවි" ය. එක් අතකින් එය හොඳ ය. හැමෝම කවියන් යයි කියාගන්නා තැනෙක, හොඳ කවියෙකු ලෙස අයෙකු බිහි වේ නම්, ඌ පට්ට පොරක් ලෙස මම දකිමි. එමෙන්ම එවන් පට්ට පොරවල් අල්ප වීම නිසා බොරළු ගොඩක මැණික් මෙන් දිස්නේ දෙනවා ද ඇත.

ෆේස්බුක් කවිකමෙන් බිහි වූ පළමු පොත ලෙස මා දුටුවේ ටැටූ කොටනා හොර ගුණේ මාමාගේ "හිතේ කෙටූ ටැටූ" ය. එකල ගුණේ මාමා මා හඳුණන්නේ නැත. ඒ ටැටූවලට වඩා ගුණේ මාමාගේ දැන් කවි පට්ටෙත් පට්ට ය. 

ඊට පසු මගේ මතකයට එන්නේ මිහිරි අක්කාගේ පෑළවිය පොත ය. මට එම පොත එළිදැක්වීමට සහභාගීවීමටම උවමණා වූයේ මිහිරි අක්කා යනු මා ෆේස්බුකෙන් හඳුණාගත් ආදරණීයම චරිතයන්ගෙන් එකක් වන නිසා ය. එයට සහභාගී වීමට නොහැකි වූ නමුත් උත්සවයට අදාළ ඩිසයිනයක් කර දී හිතේ දුක අඩු කර ගත හැකි විය.

පසුව ෆේස්බුක් කවියන් කිවිඳියන් කිහිප දෙනෙකුම පොත් ගැසුවෝ ය. ඒ එකකට හෝ එන්නට නොහැකි වූයේ මා සිටියේ අගනුවරින් බොහෝ දුර වීම නිසා ය. ආසන්නතම පොත වුණු සඳුන් අයියාගේ පොතේ එළිදැක්වීමටත් එන්නට බැරි වූ හේතුව එය යි.

රියල් මචං ප්‍රොෆයිලය ෆ්‍රෙන්ඩ් ලිස්ටෙකේ ඇත්තේ බොහෝ කලක පටන් ය. නමුත් මා ඔහුගේ කවක් කියෙව්වේ ඉතා මෑතක දී ය. කවිය මතක නැතත්, මා මුලින් කීවා සේ පට්ට පොරක් ය යන හැඟීම ඒ මොහොතේ මට ඇති විය.

මචං පිටුපස සැඟවී සිටි සම්පත් කුරුප්පු ආරච්චිගේ කවි පොත එළිදැක්වීමට අද ගියෙමි. කිසිදාක හැබැහින් නොදුටු මචංකාරයා දැකගත්තෙමි. කලක සිටම ෆේස්බුකෙන් පමණක් දැක සිටිවුන් බොහොමයක්ම හැබැහින් දැක්කෙමි. ඉතින් එය මට මහත් වූ සතුටු ගෙන දෙන්නකි.

මෙතෙක් බොහෝ උන්ගෙන් මට පෙනුනේ ෆේස්බුක් කවිකමින් ඉපිද පොත් ගසා මිය යන සෙයකි. පොත ගැසූ පසු කලින් මෙන් කවි නොලියා සිටිති. සමහරුන් හිටියාට වඩා පට්ට ප්‍රබුද්ධ ‍වෙති. ඇතැමුන් හිටියාටත් වඩා ලෙංගතු වූ මුත් කවි අඩුවෙන් ලියති. ඉතිං, මේ පොතෙන් පස්සේ මචන්ගේ කවි උල්පත හිටින්නේ නැති වේ යැයි අපේක්ෂා කරමි. දැන් ඇහින් දැක්ක නිසා මචං දානා කවි තවත් හොඳින් ද කියවමි. තාම පොත නොකියවූ නිසා පොත ගැන කිසිවක්ම නොකියමි.

රියල් සම්පත් මචං, උඹට සිරාවටම හදවතින් සුබ පැතුම්!

සහන් පද්මසංඛ පීරිස්​
THЕ SAHAN​
2015.06.20

2015/06/16

යෙහෙළියක නම් සිටිය යුතුම ය


යෙහෙළියක නම් සිටිය යුතුම ය
හැමදාම හැමවිටම හැමතැනම

යන්තමට පිපාසය එනකොටම
දැන් ඉතින් මට
උණු කරපු හාදුවක් පොවන්නැයි
තුනීයට කොඳුරන්න හැකිවෙන්න
තෝඩු ලූ කනක් උර මත තිබ්බ
යෙහෙළියක නම් සිටිය යුතුම ය

තොරක් නැති හීනංශුකා වලට
මගෙ හිතේ ඉඩ
දරුණුවට මදි වෙද්දි ටිකෙන් ටික
හීන අහුරක් දෙකක් තබන්නට
හිසෙහි පෙදෙසක්ම අස් කර දෙන්න
යෙහෙළියක නම් සිටිය යුතුම ය

දිගු ප්‍රේම ගිම්හානෙකට පසුව
විරහවක අග
නමක් නැති නැවුම් සුබ ඉර්තුවක
හදින් අල්ලා තදින් මිරිකන්න
ප්‍රේමවන්තියගෙ තැන අරගන්න
යෙහෙළියක නම් සිටිය යුතුම ය

ඔව්!
ලෝකයේ සැබෑ සිරි පෙන්නන්න
සොබා පැහැයන් ඇසේ තවරන්න
තවම ජීවත් වෙතැයි දැනගන්න
යෙහෙළියක නම් සිටිය යුතුම ය
හැමදාම හැමවිටම හැමතැනම


සහන් පද්මසංඛ පීරිස්​
THЕ SAHAN​
2015.04.16

2015/05/27

අසැබි නම් පුරුෂ ලිඟුව


හිටපු අමාත්‍ය පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී ගරු බන්දුල ගුණවර්ධන මහතාගේ “ඓතිහාසික” සිංහල ගැට පද විවරණ පංතියෙන් පසු ශ්‍රී ලංකාව තුල භාෂාව වෙනස් වී ඇති අයුරු! 

පයිය = පසුම්බිය, මල්ල, වැස්ම, මඩිස්සලය, එල්ලීම (අසැබි නම් පුරුෂ ලිඟුව)
පක = ගෙඩිය, ඵලය, පැසුණ ගෙඩිය, ගෙඩියක් වැනි ඕනෑම දෙයක්, සතුන්ගේ බෙට්ටිච්ච (අසැබි නම් පුරුෂ ලිඟුව)

-----------------------------

උදෑසන රූපවාහිනී ප්‍රවෘත්ති

සිරස්තල
“ඉන්දියානු මහ මැතිවරණයේ ඡන්ද ප්‍රතිපක නිකුත් වේ.
ඊයේ රාත්‍රියේ පකස්තීනයේ සිදුවූ බෝම්බ ප්‍රහාරයෙන් 10 දෙනකු මරුට.
ප්‍රේම සම්බන්ධතාවයට දෙමාපිය ආශිර්වාදය නොලැබීම නිසා සිත් තැවුලට පත් තරුණිය කාමරය තුළ පයි වී මරුට.”

-----------------------------

බස් රථයක් තුල

කොන්දොස්තර මහතා පැමිණේ.
“ඔය නැග්ග අය සල්ලි ගන්න”
“බහිද්දි දෙන්නං අයියෙ, සල්ලි පයියෙ. දැන් එළියට ගන්න අමාරුයි”
“මල්ලි ඔය පයියවල් කරේ දාගෙන නගින්නෙපා. නංගි පයියවල් අතට අරං නගින්න. මහත්තයා ඔය පයිය උඩින් දාගන්න. ඔයාගෙ පයිය නිසා ඔතනින් අනික් අයට යන්න බෑනෙ. දොරේ පයි වෙලා ඉන්ටෙපා.. උඩට නගින්න.. පොලිසියෙන් ලියනවා..
හරි යං..!!”

කුඩා දරුවෙක් තාත්තාට යමක් පවසනු පෙනේ.
“තාත්ති මට වමනෙ යන්න වගේ..”
“ආ පුතා.. මේ සොපින් පයියට දාන්න..”
“ඔවෑක්....”

-----------------------------

වෙළඳ සැළක්

“මේ ඇපල් පකක් කීයද?”
“පකවල් 10ම 100යි නෝනා.”
“එහෙනං මට පකවල් 5ක් දෙන්න.”
“හොඳ පකවල් ටිකක් තෝරගන්න නෝනා.”
“ම්.. මේ පක නම් තැලිලා.. ආ! මේ පක හොඳයි.. මුදලාලි මට මේ පකවල් 5 දෙන්න.”
“අනේ මේක පොඩියිනේ! ලොකු පයියක දාලා දෙන්න මුදලාලි.”

-----------------------------

පාර අයිනේ පිහිටි නිවසක්

“ආන්ටි ආන්ටි.. වතුර ටිකක් දෙන්න පුලුවන්ද.. මගෙ ඔලුවට කුරුළු පකක් වැටුණා. :( 
මුං එක එක පකවල් කාලා කාලා අපේ ඔලුවටමනේ ආන්ටි පක දාන්නෙ! සික්! ”

-----------------------------

ෆේස්බුක් චැට් එකක ස්ක්‍රීන් ෂොටක්

“මචන් Chameera​! අරුංගේ පේජ් වලින් උඹට දිගට හරහට නෙළනවා නේද බං? :( ”
“ඕවා මොනවද මල්ලි! පක ඇති රුකටනේ ගල් ගහන්නේ! :3 ”

-----------------------------

පැරණි ගීතයක රීමික්ස් ගීතයක් ප්‍රචාරය වේ

“දෙඅදර විලිකුන් සුරත් පකේ
පෙම් මදිරා අයදිමින් සැළේ
සීත මීදුම් සිහින වැල් පැටලේ”

----------------------------

සති පොලක වට්ටක්කා විකුණනා ස්ථානයක්

“මේ කොල්ලො.. මේ පකවල් වලට බෙහෙත් ගහලද මේ හැටි ලොකු?”
“නෑ ආච්චි! කමතෙ හැදුණ පකවල්! පේන්නැද්ද පාට! :3 ”
“එහෙනං මට පක බෑයක් දීහං! ආ! ඉඳා මේ සිලිපයියට දාහං! ” 

-----------------------------

විකිපීඩියාවේ කොටසක්
“බැබි‍ලෝනියාවේ පයිවෙන උයන, සෙමිරමිස් හි පයිවෙන උයන යනුවෙන්ද හඳුන්වයි.”

-----------------------------

ප්‍රස්ථා පිරුළක්
“ගිලෙන්න යන මිනිහා තුත්තිරි ගහෙත් පයි වේ.”


සහන් පද්මසංඛ පීරිස්


2015/05/26

සිහි උනා ඒ දවස්


අහම්බෙන් දුටුව එක

පෙම්වතුන් යුගලයක්

"නූඩ්ලස් කමු ද මහේස්?"

අම්මෙක්ම වාගේම
ඇය එහෙම අහනකොට
කුඩා දරුවෙකු වගේ
හිනැහුණා ඔහුත්

එතකොටම

"ඔයා ආසා දෙයක්"
හුඟක් දේ සඟවාපු
හරි හීනි හඬක්

මට ඉතිං සිහි උනා

අරුම ඒ දවස්
ලොවේ නන් දනන්ගෙන්
වෙනස් වූ අපිත්..

මවක් වන් වූ නුඹත්..

හුඟක් දේ මට දුන්න
නුඹත්..
ඒ වගෙම මමත්..
හුඟක් දේ නුඹෙන් නොඅරගත්තු
මමත්..

සහන් පද්මසංඛ පීරිස්
2015 මැයි 16


2015/05/19

රැවටුම


මිතුරු වෙසැති හතුරන් ද හතුරු වෙසැති මිතුරන් ද මොක්කුදැයි ඔබට තේරුම් ගත හැකි වන්නේ බොහෝ කලකට පසුව ය. ඔව් ඔබ රැවටේවි! අවුරුද්දක්.. දෙකක්.. 5ක්.. 10ක්.. ඔබ රැවටේවි!

ඔබ රැවටී ඇති බව වැටහෙන මොහොතේ දී ඔබ ඔබට කතා කරගත නොහැකි තරම් කම්පන අවස්ථාවකට ලක් වනු ඇත. නමුත් කම්පනය අවසන් වන ඊළඟ මො‍හොතේ ඔබ විඳින ශාන්තිය තේරුම් ගැනීමට නම් ඔබ එවන් අවස්ථාවක් අත්දැක තිබිය යුතුම ය! රැවටී ඇති බව තේරුම් යාම මහත් වේදනාවක් ගෙන දෙන්නකි! රැවැට්ටූ අය පිළිබඳව මහත් වෛරයක් ගෙන දෙන්නකි! ඔබව රැවැට්ටූ පුද්ගලයාටත් වඩා ඔබ වෛර කල යුත්තේ, ඔබව රැවටෙන බව දැන දැනත්, එය ඔබෙන් සැඟවූ අයට ය! රැවැට්ටීමට උදව් කරමින්, ඔබට මිතුරු මුහුණ පෙන්වූ අයට ය!

ඇතැමුන්ට "ඔබ රැවටෙමින් සිටිනවා" යැයි ඔබ හට ඍජුව කීමට අපහසුකමින්, ව්‍යංගයෙන් එය කීමේදී, ඔබ එය තේරුම් ගන්නේ වැරදියට ය! එවෙලේ ඔබට ඔහු හතුරෙකි! නමුත්, ඔබ රැවටී ඇති බව දැනගත් වහාම, චිත්‍රපටයක් මෙන් සියළු දේ හි ගැට ලිහෙමින් ඔබ ඉදිරියේ දර්ශනය වනු ඇත. ඔබ නොදුටු දේ ඔබට පෙනෙනු ඇත! ඔබ දුටු දේ, දුටු දේම නොවන බව වැටහෙනු ඇත.

අවසන, මා පෙර කී ශාන්තිය අත්විඳින අවස්ථාවේ දී, ඔබව රැවැට්ටූ අය, රැවටෙන බව දැන දැන වසන් කල අය, රැවැට්ටීමට උදව් කළ අය පිළිබඳව හිතෙහි ඇති වී නැති වී යන නොතිර කෝපය හැරුණු කොට, ඔබවත් ඔබ වටා ඇති ලෝකයත් දවන ස්ථිර වූ වෛරය ශූන්‍ය කර දැමීමට ඔබට හැකි නම්, ඔබේ ශාන්තිය අසීමිත එකක් වනු ඇත. මා පවසන්නේ ආගමික හෑල්ලක් නොව මගේම අත්දැකීමක සංශිප්ත සාරාංශයක් පමණි.

ඉතින්, වෛරය ශූන්‍ය කිරීමට උදව් වන අය ද ඔබට හමුවනු ඇත. ඔවුන්ව විශ්වාස කරන්න! ලොව සියලු මිනිසුන් ගැන අවිශ්වාසයෙන් බැලීමට තරම් ඔබව පරාජය කිරීමට, ඔබව රැවැට්ටූ  පිරිසට ඉඩ නොතැබීම ඔබේ ජයග්‍රහණයෙන් කොටසකි.

අන්තිමටම, ඔවුන් ගැන වෛරයක් නැති ඔබ, සිනහවෙන්, සංයමයෙන්, ඔවුන්ව අමතද්දී, වරදකාරී මානසිකත්වයෙන් යුතු ඔවුන් එක් වී ඔබ හට තව තවත් අණිනා ඇණුම් සිනහ වී ඉවසද්දී, ඔබේ ශාන්තිය සහ ජයග්‍රාහී හැඟුම් තව තවත් ඉහල යනු ඇති අතර, කවුරුන් කෙසේ පුරසාරම් දෙඩූවත්, ඔබ රැවැට්ටූ උන්ගේ හිත් මහත් වූ පීඩාවක සදා කල් රැඳෙනු ඇත

සහන් පද්මසංඛ පීරිස්
2015 මැයි 19

2015/04/14

නාවනම් අවුරුදු කුමාරිය - දුක් කවක් ලියැවෙන්න තිබුණා



ගෑණු හිත් වාගේම එක එක
රාශි පැන පැන මාරු කර කර
අලුත් අහසක පහස පතනා
හිරුත් වදයක් වෙන්න තිබුණා

හුඟක් රා බිව් කුරුල්ලෙකු මෙන්
ගහක් උඩ නැග කොහෝ හොටගින්
කරන මහ කං කරච්චලයත්
දෙසවනට නෑහෙන්න තිබුණා

සැවොම රහ කර කාපු කිරිබත්
දෙවඟනක පලපුරුදු දෑතින්
අලුත් කිරි දා හැදූ මුත් මට
ගොඩක් ලුණු වැඩි වෙන්න තිබුණා

"කොහොමදැ යි අවුරුද්ද" විමසන
මිතුරු පණිවිඩ වලට එක ලෙස
"මට කොහෙද අවුරුදු මචං" යයි
හිස වනා පවසන්න තිබුණා

සැබෑ අවුරුදු කුමාරිය ලෙස
වසත් සුවඳැති දුඹුරැසිය නුඹ
නාවනම් බක් මහට පෙර - අද
දුක් කවිත් ලියැවෙන්න තිබුණා
_____________________________
සහන් පද්මසංඛ පීරිස් | THE SAHAN
2015 අප්‍රේල් 14

2015/03/31

කැස්ස සහ වැස්ස


හදිසියෙම උගුරෙ හිරවන
පැරණි පෙම් පුවතක
සිහින් බූවකට වැළදෙන
සියක් ගව් දුරකට ඇසෙන
කැස්ස ඇය

තනිව ප්‍රතිශක්තිය හැදුමට
බෙහෙත් ගන්නැති මට
උදව්වක් වෙන්නට
හැලෙන ප්‍රතිජීවක වත්කොට
වැස්ස මැය

______________________________
සහන් පද්මසංඛ පීරිස්​ | THЕ SAHAN​ 
2015 මාර්තු 31

2015/03/28

නාදුනන හිතවත



හදිස්සියෙම හදට ගොඩවැදුන
කැම්පස් කෙල්ලක් ය ලං උන
බොහෝ දෑ දෙඩූමුදු
තවත් මදියැයි හිතවන

පාඩමක් ගැන විස්තර අතරතුර
දිනක් දෙඩුවා ඈ මෙහෙම
"අයියෙ දන්නවද පසන් කොඩිකාර?
මං හරිම ආදරේ ; ඒ අපේ සර් ය
පිස්සෙකු වාගේ අමුතු වූවාට
හරි හොඳ ය ආදරෙයි අප හට"

කී නිසා ඈ තව තවත් විස්තර
සොයා බැලුවෙමි ෆේස්බුක් පිටු අතර
දුටිමි පෙර දැක තිබූ මුත් මගහැරි
ඔහුගේ පාලු කාල රේඛාව

යවා මාගේ මිතුරු ඇරයුම
සතියකට පසු දිනෙක එළඹුන
අවදිවන්නට බෝ පමාවුණ
දහවලක මට ඇගෙන් පැමිණුන
කෙටිම කෙටි පණිවිඩෙකි ගොළු වුණ

"නැතිවෙලා මගෙ සර් අයියේ"
ඇගේ ඒ කෙටි බිඳුණු වැකියෙන්
ඇසූවෙමි යලි නොතේරුණු මම
කවුද නැතිවූයේ යි කියමින්
එහෙත් ඇගෙ ප්‍රති පණිවිඩෙට පෙර
ගුණේ ලියු සැර කවි පෙලක් දැක
වැටහුණෙමි ඇගෙ වචන මා හට

මගේ රික්වෙස්ටුව ද නොම දැක
බළල් ප්‍රේමියෙකු නික්ම ගොස් ඇත

"අනේ මට නං කවි ලියනු බැහැ"
කියා හැම තිස්සේම මතුරන
තවම ඇස කඳුලකින් තෙත් කල
ඇගේ ගුරු ගෞරවැති ප්‍රේමය
වෙනුවෙනුයි නාදුනන හිතවත
කිසිවක්ම නොම දන්න නුඹ ගැන
මගේ මේ කුරුටු ගෑ ලියමන


සහන් පද්මසංඛ පීරිස් | THЕ SAHAN 
2015 මාර්තු 26

2015/03/25

කමක් නෑ පිටවන්න - තුටින් බොරු අදහන්න


සියුමැලිය කිය කියා කෑගසා හතර කොණ
හිතෙහි පෙත්තක් ඇඟිලි තුඩු අගට රැගෙන එය
ලෙළවමින් සැමට මතුරමින් මගෙ නපුරු කම
ලියයි ඇය මහා කවි මවා කඳුළු තින්තය

මෙතෙක් මා ලඟම හිඳ හිතට හිතවතුන් වුණ
ඇතැම් බර මිතුදම් ද මගෙන් ඈතට වන්න
තරම් හරි හුරතල් වු ඇගේ විෂ පද වැල් ය
කමක් නෑ පිටවන්න තුටින් බොරු අදහන්න

මගේ හිත නම් හදින් වට කොටයි තබා ඇති
එනිසාම කිසිවෙකුට පහසුවෙන් පෙනෙන්නැති
සැබැවින්ම හදට ලංවූ අයට දකිනු හැකි
අමුතුවෙන් පෙති කඩා පෙන්වන්න ඕන නැති

සහන් පද්මසංඛ පීරිස් | THЕ SAHAN
2015 මාර්තු 25

2015/03/13

ඇය - මම

Sahan සහන්


හුදෙකලා ලැහැබක
තුරු පතින් මැකීගිය පිය මගක
නිහඬැතිවු එක්තරා අහම්බෙක
මගේ ඉදිරියට හදිසියේ හමුවන
පෙර නොදුටු නොම පුරුදු
නාදුනනා ඇය

දුඹුරුවැති දෙනෙතක
සහස් දෑ සංගතවැතැයි දැක
ඇගේ රුව සැණෙක පසු කරන තැන
පලමුවැනි සිතගින්ම බදා තදකොට
"පෙම් කරමි" කියා ඇය
සිප ගන්නා මම
_____________________________
සහන් පද්මසංඛ පීරිස් | THЕ SAHAN 
2015 මාර්තු 09

2015/03/04

පසුවදනක්



යන්නටම ඕනෑ ය කිව් විට
යන්න නොම දී ඉන්නෙ කුමකට ?
සිලිටි මල් හිත වියරු වූ මුදු
යන්න යැයි මම කීමි ඔබ හට

හරිම බර පෙමකට යටව තිබු  
හද නහර හැම එකම නපුරුව
දන්නෙ නෑ මම තවම අදට ද
සුළුපටු ද ඒ හැදුන වියරුව

ඉතින් හදගුළු විවර කරගෙන
සිතු ලෙසින් රෑනක සරන්නට
යතුර තැබුයේ නුඹේ සුරතෙහි
හිතින් නම් හෙම නොවේ ලබැඳිය

ගියා යයි මම සිතා සිටියෙමි
නමුදු නුඹෙ පා ලකුණු දුටුවෙමි
විටෙක මා පෙර වසඟ කෙරු නුඹෙ
සුවඳ සිහිනෙක තුලින් වින්දෙමි

කලක් ගත වුව නොසිතු ලෙස ඒ
නිමිති දැක හද රුධිර වැගිරුණි
නුඹ තවම නික්මී නොමැති බව
දැනී කටු තුඩු ඇනී රිදවුණි 

වසර දහයක වැසී තිබුනෙන්
අගුළු මල කා ඇති ද තද කර ?
හරිමි! නැහැ මම කඩමි හදගුලු
දොරත් ගලවා තබමි ගෙන වෙර

යන්න දැන් වත් මගෙ හදින් තව
රිදුම් නොම දී සිනහවෙන් බර
නුඹේ සුදු මුව මඬලෙ කඳුළැලි
මැකූ හද වෙත සදා කලටම
_____________________________
සහන් පද්මසංඛ පීරිස්​ | THЕ SAHAN​ 
2015 මාර්තු 04

2015/02/27

කට්ටාගේ සුවිසැරිය




ඇය සළු අඳින වේලේ කට මත සිටිමී
උදයෙම සැමට කලියෙන් ඇගෙ මුව සිඹිමී
කිසිවකු නොදුටු තැන් ඇගෙ දැක සසල වෙමී
දවසම දෙතන පහසට තුරුළුව නිදමී

දෙතනක සුවය විඳ විඳ සිටි මගේ සුර
සිහිනය බොඳකලා ඇය වී මවක තර
තනයෙන් ගලවලා බිළිඳුන් අඳින අර
ඇඳුමට ඇමිනුවා මා තෙමමින් නිතර

බිළිඳුගෙ පස්ස පැත්තට යට වී සිටිය
කාලය නිම උනා ගඳ ඉවසං බැරිය
පසුදා ගෙදර සැමියට අවනත වුණි ය
සිප් එක කැඩුණ කලිසමකට ඇමිනුණි ය

ඇමිණුනු වෙලේ සිට පැයකට දෙතුන් වරේ
වැසිකිලියට දුවයි මේකා සැරින් සැරේ
ගලවයි නමයි මට වද දී චූත් කරේ
මූටයි සීනි මූ එක්කම මාත් මැරේ

හවසත් බුවා යලි වැසිකිලියට ඇදුණා
ඒ බව දැනී මම හිමිහිට කෙලින් වුණා
එලියට ගන්න යද්දිම අරකේ ඇණුනා
රිදුණා ඌට මට පවු කියලත් හිතුණා

රෑ බෝ වුණා - නිවසේ විදුලිය නිවලා
"කටුවක් ඇණුනි අද බෑ ගෑණියෙ" කියලා
සැමියා ඇයට කී කට හඬ මට ඇහිලා
හිනැහුණු සැරට දන්නෙම නෑ මං වැටිලා

වැටුන තැනින් යලි මා අහුලා ගත්තේ
ලොකුම දුවයි ටයි පටියට ගහගත්තේ
ඇගෙ හුරුබුහුටි දෙතනට තද කර ගත්තේ
මවගේ ලැමට වැඩියෙන් මගෙ හිත ගත්තේ

උදයෙම අමුනගෙන පාසැල වෙත යන්නී
ඇගෙ යෙහෙලියන් හා කෙලියට යොමුවන්නී
ඒ අතරේ වරෙක වලියට බර වන්නී
දෙකකට නොවේ හතරකටම හිරවන්නී

දවසක් මොකද්දෝ වැඩකට මා ගලවා
ඩෙස් එක උඩින් අමතක කොට මා තැබුවා
තව කෙල්ලක පැමිණ මා අතමිට මොලවා
ඇගෙ නිවසට ගියා අරගෙන මා ඔසවා

ඇගෙ කාමරයෙ කොනකට කර මා ගැසුවා
කිරි සුදු සිරුර අඟලක හැර මා දුටුවා
පසුදින උදෑසන මගෙ කන කිති කැව්වා
ඇගෙ යට සායෙ බුරුලක ගැන ඈ දෙඩුවා

දැන් දැන් මගේ හොඳ කල එනු පෙනෙන්නේ
ඇගෙ මුදු ඇඟිලි මා සියොලඟ වෙලෙන්නේ
සියුමැලි අතින් යට සායේ ගසන්නේ
එහි ඇමිනිලා මුදු බඳ මා ඉඹින්නේ

සුවඳට ඇගේ මගෙ හද ඉවසුම් නැතුවා
යකඩින් කලත් මගෙ කටු හිත උණු කෙරුවා
දවසම ඇගේ පහසට මා මත් කෙරුවා
සතුටින් ඇගේ දහඩිය රසයත් බැලුවා
_____________________________
සහන් පද්මසංඛ පීරිස්​ | THЕ SAHAN​
2015 පෙබරවාරි 26