2009 සිට මම ෆේස්බුකේ කවි ලියමි. ඒ දිනවල ලියූ කවි දෙස බලන්නටත් මට දැන් ලැජ්ජා ය. 2010 සහ 2011 ආසන්න කාලය ෆේස්බුකේ ගත කළ සොඳුරුම වකවානුව යි. අද මා කුමන හෝ ජාතියක කවියෙකු ලෙසින් කවුරුන් හෝ අයෙකු හඳුණාගනී නම්, මා පෙර කී සොඳුරු වකවානුව තුළ මා ෆේස්බුක් ඇසුරෙහි කියැවූ කවි, ඉගෙන ගත් දෑ ආදිය ඊ්ට බොහෝ උපකාරී වන්නට ඇත.
ෆේස්බුක් කවියෙකු ලෙස, ෆේස්බුක් කවිකමම මා හට බොහෝ දේ අහිමි කෙරුවේ ය. ඒවායින් සමහරකට කිසි දා මිලක් නියම කළ නොහැක. නමුදු ඒ අහිමිවීම් සමූහයම මට තවත් මිල කළ නොහැකි දෑ ගෙනැවිත් දෙන්නට සමත් විය. ඉතින් ඒ අතින් බැලූ විට, ෆේස්බුක් කවිකම මා හට බොහෝ විපර්යාස සිදු කර ඇත. අද සිට අතීතය ගැන කල්පනා කරද්දී ඒ විපර්යාස පිළිබඳ හිතට දැනෙන්නේ යම් ආකාරයක සතුටකි.
පෙර කී සොඳුරු යුගයෙහි ෆේස්බුක් කවීන් සිටියේ මතක තබාගත හැකි ගණනකි. දැන් නම් මෙහි සිටින හැමෙකාම කවියන් ය. එදිනෙදා කතා කරන දෙබසක් ගෙන, එහි වචන කැඩීම පමණක් සිදු කර ලියන රචනාකරුවන් ද කවියන් ය. බස්සීගේ නිර්වචනයෙන් කිවහොත් ඒවා "පහළට කවි" ය. එක් අතකින් එය හොඳ ය. හැමෝම කවියන් යයි කියාගන්නා තැනෙක, හොඳ කවියෙකු ලෙස අයෙකු බිහි වේ නම්, ඌ පට්ට පොරක් ලෙස මම දකිමි. එමෙන්ම එවන් පට්ට පොරවල් අල්ප වීම නිසා බොරළු ගොඩක මැණික් මෙන් දිස්නේ දෙනවා ද ඇත.
ෆේස්බුක් කවිකමෙන් බිහි වූ පළමු පොත ලෙස මා දුටුවේ ටැටූ කොටනා හොර ගුණේ මාමාගේ "හිතේ කෙටූ ටැටූ" ය. එකල ගුණේ මාමා මා හඳුණන්නේ නැත. ඒ ටැටූවලට වඩා ගුණේ මාමාගේ දැන් කවි පට්ටෙත් පට්ට ය.
ඊට පසු මගේ මතකයට එන්නේ මිහිරි අක්කාගේ පෑළවිය පොත ය. මට එම පොත එළිදැක්වීමට සහභාගීවීමටම උවමණා වූයේ මිහිරි අක්කා යනු මා ෆේස්බුකෙන් හඳුණාගත් ආදරණීයම චරිතයන්ගෙන් එකක් වන නිසා ය. එයට සහභාගී වීමට නොහැකි වූ නමුත් උත්සවයට අදාළ ඩිසයිනයක් කර දී හිතේ දුක අඩු කර ගත හැකි විය.
පසුව ෆේස්බුක් කවියන් කිවිඳියන් කිහිප දෙනෙකුම පොත් ගැසුවෝ ය. ඒ එකකට හෝ එන්නට නොහැකි වූයේ මා සිටියේ අගනුවරින් බොහෝ දුර වීම නිසා ය. ආසන්නතම පොත වුණු සඳුන් අයියාගේ පොතේ එළිදැක්වීමටත් එන්නට බැරි වූ හේතුව එය යි.
රියල් මචං ප්රොෆයිලය ෆ්රෙන්ඩ් ලිස්ටෙකේ ඇත්තේ බොහෝ කලක පටන් ය. නමුත් මා ඔහුගේ කවක් කියෙව්වේ ඉතා මෑතක දී ය. කවිය මතක නැතත්, මා මුලින් කීවා සේ පට්ට පොරක් ය යන හැඟීම ඒ මොහොතේ මට ඇති විය.
මචං පිටුපස සැඟවී සිටි සම්පත් කුරුප්පු ආරච්චිගේ කවි පොත එළිදැක්වීමට අද ගියෙමි. කිසිදාක හැබැහින් නොදුටු මචංකාරයා දැකගත්තෙමි. කලක සිටම ෆේස්බුකෙන් පමණක් දැක සිටිවුන් බොහොමයක්ම හැබැහින් දැක්කෙමි. ඉතින් එය මට මහත් වූ සතුටු ගෙන දෙන්නකි.
මෙතෙක් බොහෝ උන්ගෙන් මට පෙනුනේ ෆේස්බුක් කවිකමින් ඉපිද පොත් ගසා මිය යන සෙයකි. පොත ගැසූ පසු කලින් මෙන් කවි නොලියා සිටිති. සමහරුන් හිටියාට වඩා පට්ට ප්රබුද්ධ වෙති. ඇතැමුන් හිටියාටත් වඩා ලෙංගතු වූ මුත් කවි අඩුවෙන් ලියති. ඉතිං, මේ පොතෙන් පස්සේ මචන්ගේ කවි උල්පත හිටින්නේ නැති වේ යැයි අපේක්ෂා කරමි. දැන් ඇහින් දැක්ක නිසා මචං දානා කවි තවත් හොඳින් ද කියවමි. තාම පොත නොකියවූ නිසා පොත ගැන කිසිවක්ම නොකියමි.
රියල් සම්පත් මචං, උඹට සිරාවටම හදවතින් සුබ පැතුම්!
සහන් පද්මසංඛ පීරිස්
THЕ SAHAN
2015.06.20
