2014/08/23

කාලය


දැක ඇති ද සුමිතුර
කාලයේ පැහැය
කාලයේ හැඩය

අල්ලා ඇති ද සුමිතුර
කාලයේ දිග පළල
කාලයේ බර, ගැඹුර

නොවේ සැබෑ ලොව කිසිවිට
අතීතය වර්තමානය හෝ
අනාගතය

හඬන හිනැහෙන
සෙලවෙන මතක
විඳින විඳවන
හැඟුමන් සමඟ
රැයේ නොනිදන
පැතුමන් වලට
තනි නමක්
දී තිබේ කාලය

සහන් පද්මසංඛ පීරිස්
(THE SAHAN)
2014 අගෝස්තු 23
Painting - Salvador Dali

2014/08/10

උඹේ හිතේ මගේ සුවඳ - වගා කෙරුව මං


අතීතයේ මතක රැගෙන
නොහුරු අතේ ගුලි කරගෙන
උඹේ දිහා බලං ඉන්න
උඹට වඩා උඹෙ හදවත
හඳුනා ඇති මං
උඹට වඩා උඹෙ කවි පද
කියවා ඇති මං

උඹේ අතින් කඩදහි මත
අතීතයේ ලියා තැබුණු
කවි පද ගෙන පරිස්සමට
අද දවසේ උඹ ලියනා
කවි පද හා ගලපාලා
වෙනස හොයන මං
මා දකිනා වෙනස දිහා
බලං ඉන්න මං

ලෝකය මැද හුදෙකලාව
සමඟ වෙසෙන මගේ හිතග
තියුණු බවින් උඹේ හිතේ
තිබුණ හැඩේ වෙනස් කෙරුව
හපන්කාර මං
උඹේ හිතේ මගේ සුවඳ
වගා කෙරුව මං

සහන් පද්මසංඛ පීරිස්
(THE SAHAN)
2014 අගෝස්තු 10
Picture - Eli Craven

2014/08/08

ප්‍රේමය යනු සිරගෙයයි

Created with Adobe Photoshop CS6
THE SAHAN © 2014

ප්‍රේමය යනු නිදහසයි කියන දේ කවදාවත් මම විශ්වාස කරන්නෑ! මම විශ්වාස කරන සැබෑ ප්‍රේමයක් තුල අනිවාර්යෙන් සිරගෙයක් තිබිය යුතුමයි! ඒ සිරගෙය ඇතැම් විට හැරෙන්නවත් බැරි අඟල් ගණනක වපසරියක් සහිත වූවක් විය හැකියි. ඇතැම් විට රටක් ලෝකයක් තරම් විශාල විය හැකියි. ඒ වගේම, පෙම් කරන දෙදෙනා ජීවත් විය යුත්තේ සිරගෙවල් දෙකක් තුල නොවෙයි. එකම සිරගෙයක් තුලයි. ඒ වගේම, වැදගත්ම කාරණාව වන්නේ, මොන මොන වේදනා කරදර මැද වුවත්, දෙදෙනාම සිරගෙයට ආදරය කිරීමයි. සිරගෙයි සිරවීමට ආසා කිරීමයි.

ප්‍රේමය යනු නිදහසයි කියනා සංකල්පය ක්‍රියාත්මක වන ප්‍රේමාවකාශයකට වැඩි පැවැත්මක් තිබේවියි කියලා මං හිතන්නෑ. එතකොට ඒක නිකං හිපි ප්‍රේමයක් වේවි. ලිංගිකත්වයට පමණක් නොවෙයි මිනිස් ජීවිත වටා කරකැවෙන සෑම දෙයකමටම ප්‍රේමයේදී සීමාවක්, සිරගෙයක් තිබිය යුතුයි. මා මෙයින් අදහස් කරන්නේ අනිකාව හිර කිරීමෙන්, සීමා නීති පැනවීමෙන් ප්‍රේම කල යුතුමයි කියලා නොවෙයි. සිරගත විය යුත්තේ දෙදෙනා එකටමයි. ස්වකැමැත්තෙන්මයි. සිරගෙයෙහි වපසරිය තීරණය කර, එය තනන්නෙත් දෙදෙනාමයි. එය එකිනෙකාට රිදවීම අරමුණු කොට නොව, එකිනෙකාගේ යහපත සඳහායි.

සහන් පද්මසංඛ පීරිස්
(THE SAHAN)
2014 අගෝස්තු 08
Picture - THE SAHAN

2014/08/06

ඛේදය මඟහැරි ප්‍රේමය








ඛේදයේ පෙරවදන අබියස
ප්‍රේමයේ දිය බඳුන ඉහිරුණි
අකුරු බොඳ වී මැකී ගොස් එහි
ස්නේහයේ නෙක රටා දිස් වුණි

කඳුළු වරුසා හලනු රිසියෙන්
සිටි වළාකුල් සැණින් සැඟවුණි
සොබා ලොව සිත උමතු ගන්වන
සුවඳ විහිදා මලින් හැඩ වුණි

තෙමුණු දෙනයන සුවෙන් තදකොට
දෙතොල් අග ලුණු කඳුළු රස බොමි
හසිත පෙති පිපෙනා තුරා නුඹෙ
මුලු ගතම හාදුවෙන් මණිනෙමි

සහන් පද්මසංඛ පීරිස්
(THE SAHAN)
2014 අගෝස්තු 06